Έχουμε διαβάσει 2962 βιβλία

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ

15.02.2017
facebook email
Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΤΑΥΡΩΝ
Εκδοτικός Οίκος
ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ
Συγγραφέας
Βαγγέλης Αλεξόπουλος
Κατηγορία
ISBN
978-960-477-250-6
Σελίδες
64
Άρτια δομημένο πόνημα, σε πέντε διακριτά μέρη. Εις πείσμα του νόμου της εντροπίας κι όλων των θερμοδυναμικών θεωρημάτων. Δεν είναι τυχαίο που ο πηματογράφος [από το αρχαίο πήμα = βάσανο] πονητής-ποιητής του είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός του Ε.Μ.Π. Μόνον αν εκείνο το «εκιβόλα» το είχε γράψει με ήτα, θα μιλούσαμε για αποφυγή της ήττας να εκθέσεις τα άγια της ψυχής σου στα βάρβαρα λεπίδια της ματιάς ενός αδηφάγου κοινού που νοσταλγεί τις αρχαίες ανθρωποθυσίες.

Εισαγωγή (που αρχίζει με «Προοίμιο»), Κεφάλαιο Ι – Οι Πικαδόρες (Los PIcadores), Κεφάλαιο ΙΙ – Οι Μπαντερίγιες (Las Banderillas), Κεφάλαιο ΙΙΙ – Η Μουλέτα (La Muleta), Επίλογος.

Σεμνά και τακτοποιημένα, κλασικά σχεδόν, μέσα στον σκοτεινό σουρεαλισμό τους, ποιήματα που ξύνουν την επιφάνεια τραυμάτων που αρνήθηκαν να γίνουν επιπολής και λιμνάζουν τώρα σε αφομοιωμένες επικλήσεις ενός εωσφόρου που φέρει την Αυγή ίσως (σήμερα με την αρχαία ετυμολογία του: Ηώς-φέρων).

Αντιγράφω από το «αυτί» του βιβλίου: «Ο Βαγγέλης Αλεξόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το Νοέμβριο του 1969, όπου συνεχίζει να ζει και να εργάζεται. Είναι διπλωματούχος μηχανολόγος μηχανικός Ε.Μ.Π., με μεταπτυχιακές σπουδές στην παραγωγή και διαχείριση ενέργειας. Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά».

Αυτή είναι η δεύτερη ποιητική του συλλογή, μετά τις «Αγχέμαχες λέξεις», εκδόσεις Άγκυρα 2015.

Μάλιστα. Όχι, δεν γίναμε πολλοί στο ευγενές άθλημα της ποιήσεως. Είναι σαν τις ταυρομαχίες, τις σχοινοβασίες, τις αυτοκαταστροφές παντός είδους. Πάντα κάποιοι φεύγουν, τερματίζουν νωρίς κι οι άλλοι μένουν να δρέπουν τις δάφνες τους ή (όπως λέγανε πάλαι ποτέ στις ιπποδρομίες του Αϊ-Γιώργη στο χωριό Πλατύ Μεσσηνίας) να «μαζεύουν τα καρφοπέταλά τους». Έτσι παρά τον δια-γκωνισμό, ο Χορός της αληθούς ποιήσεως ήταν πάντοτε στενός χώρος για λίγους. Επομένως δεν συντρέχει ουδείς λόγος ζηλοφθονίας ή ζηλοτυπίας. Ο Ποιητής σήμερα φλερτάρει και με άλλες τέχνες: το θέατρο, την πεζογραφία, τη ζωγραφική, τη μουσική, τη φωτογραφία, τη visual art και ούτω καθεξής. Επομένως μπορούμε να αφεθούμε απερίσπαστοι στην κριτική ανάγνωση και του έργου τούτου:

Ευθύς εξαρχής, ο Βαγγέλης Αλεξόπουλος απαρνείται γλυκασμούς και μελοδραματισμούς παντός είδους, ο συναισθηματισμός του όμως υπερχειλίζων κοντεύει να στερέψει όλα τα γύρω τρέχοντα ύδατα χωρίς να μπορεί πάντως να σβήσει τη φλόγα εντός του.

Πολεμικές τέχνες οραματίζεται συγγράφων τα λακωνικά ποιήματά του. Κι όταν πελαγοδρομεί επιχειρώντας να υπερβεί τη φύση του και να φιλοτεχνήσει μεγαλόστομες συνθέσεις, εεε, τότε «το χάνει» και το ξαναβρίσκει πολλές αράδες μετά. Λες κι οι λέξεις τον εκδικούνται όταν τις βιάζει. Να πουν νοήματα που δεν θέλουν, δεν είναι προορισμένες ή –αντιθέτως– είναι συνηθισμένες να οριοθετούν.

Η ευρυμάθεια κι η πολυγνωσία του εξισορροπούνται από την επίγνωση (τραγική και κωμική συνάμα) της προσκαιρότητος του εγχειρήματος. Το γράφει σαφέστατα στο κλείσιμο τού ποιήματος του αφιερωμένου στον Κώστα Καρυωτάκη, του έχοντος τίτλο «Ημιτόνιο»:
«… Με επιθυμία να αφήσεις αποτύπωμα
Στην άμμο που χτυπιέται
Απ’ τα κύματα»
(σελ. 27).

Τόσο καλά. Μάλιστα. Τότε τι επιζητεί ο ποιητής σε τόσο βάναυσους καιρούς; Αν όχι την υστεροφημία, τότε να κονταροχτυπηθεί με τον Μινώταυρο και να τον αφήσει, να του επιτρέψει να ζήσει; Να ανέλθει τη σκάλα που έχτισαν οι Κύκλωπες με τα τρία μάτια, εκεί όπου αθώα νήπια μπορούν να κρατηθούν, ενόσω οι άλλοι γλιστράνε στα αίματα και στα λίπη των προηγηθέντων και κατακρημνιζόμενος;

Οσμή καμένης καημένης σάρκας αναδίδει η αντί-Ποίησις τού Βαγγέλη Αλεξόπουλου. Αιρετική κι απρόβλεπτη (εν πολλοίς). Σκοτεινός σουρεαλισμός κι απρόβλεπτη ηλιοφάνεια, εις πείσμα όλων των προγνωστικών καιρού επί πλανήτου Γαίας το ανάγνωσμα.

Βρέθηκα πολλές φορές στην ανάγκη να συμπληρώσω (ως συνδημιουργός επαρκής αναγνώστης) τα ελλειπτικά ποιήματά του. Αυτό προσθέτει πολύ στην τέχνη του, αφού χωρίς διάδραση τίποτα σήμερα δεν έχει ανάδραση (feedback).

Ανησυχώ μόνο από την έντεχνη ρητορεία, την τραγική-κωμική ειρωνεία, τον άσβεστο πόθο του ποιητή να μας εντυπωσιάσει. Απόηχος των τελευταίων διαφημιστικών μηνυμάτων από τα στιχουργήματα χαλκέντερης ακαδημαϊκού; Δεν ξέρω κι ανησυχώ τα μάλα. Είναι η εποχή μας τόσον επιφανειακή; Τόσον επιπολής τα τραύματά μας; Για όσους όμως ξέρουν, για όσους κατέχουν της ποιητικής τέχνης το μυστικό, καμιά βαθιά πληγή δεν έκλεισε ποτέ με επιθέματα χαμομηλιού ούτε καν με αφειδώλευτες ρεύσεις βάλσαμου σε χαράδρες χαίνουσες.

Τρεις ορισμούς της ποίησης απαρίθμησα σε ένα τόσο σεμνό κι ευσύνοπτο πόνημα. Μα ποιος χρειάζεται να περι-ορίσει την ποίηση; Μόνον ο στιχουργός που φοβάται τα μεγάλα πετάγματα και τα μακροβούτια χωρίς μάσκα κι οξυγόνο. Ασθματικός ο ρυθμός και χολερική η έμπνευση του Βαγγέλη Αλεξόπουλου. Πολύς καταπιεσμένος θυμός, ασίγαστη οργή σιγοβράζει στο βαρέλι με τον αρχαίο μούστο τον πατρογονικό.

Αθέλητες παρηχήσεις, σαρκαστικές, χασμώδεις, δυσαρμονικές: «και ο που στο πουθενά θα τερματίσω» (σελ. 18) [ηθελημένες, αθέλητες, τυχαίες, το δαιμόνιο μέσα μας χαμογελάει;].

Απογειωτικές κι άλλοτε προσγειωτικές εκλάμψεις σαν πεφταστέρες σε απύθμενο πηγάδι.

Με ανησυχεί αυτή η μανιέρα. Εύχομαι να μην αποκρυσταλλωθεί, αλλά να χαλαρώσει προκειμένου να αποδώσει ευκλεέστερους ποιητικούς καρπούς, ζουμερούς… Εύχυμους, αν προτιμάτε, οι την ελληνικήν γλώσσαν επαρκώς κατέχοντες.

Ο Βαγγέλης Αλεξόπουλος ξέρει ελληνικά. Για την ώρα ακροβατεί πάνω τους ως έφηβος από την Κνωσό, από την αρχαία Θήρα ή από το Μεξικό, σε ταυροκαθάψια.

Α ρε Ζενέ, τι ζημιά μας έχεις κάνει; Κανείς δεν μπορεί να σε μιμηθεί κι όταν προσπαθούμε να σε μιμηθούμε σπάμε τα μούτρα μας σε τοίχο αδιαπέραστο. Ίσως γιατί δεν πονέσαμε ακόμα πολύ, δεν απελπιστήκαμε δεόντως, δεν δεηθήκαμε αρκούντως, δεν διαλογιστήκαμε μέχρι να λησμονήσουμε το όνομά μας.

Οι όποιες επιφυλάξεις μου παρακαλώ να εκληφθούν ως εύσημα για μια σημαίνουσα και βαρύνουσα ποιητική φωνή. Οι ελαφροί ας …πετούν εις τον ουρανόν, χωρίς τα βαρίδια της εποικοδομητικής κριτικής.

Ξέρετε, μερικές φορές μού θυμίζω τις υπερ-προστατευτικές μαμάδες που πάντα θέλουν το καλό των παιδιών (δικών τους ή άλλων) και πάντα πετυχαίνουν να τα κακοκαρδίζουν.

Ελπίζω να μην συνέβη το αυτόν εδώ απόψε. Για να σας αποζημιώσω, θα σας απαγγείλω ολάκερη την ποιητική συλλογή εδωνά, από στήθους. Ως Αηδόνα που θρηνεί τον γιο της, τον Ίτυ… Αρκετά!

Η ομάδα μας

Ημερολόγιο

Τελευταία άρθρα

Συνέντευξη με τη Νίτσα Μανωλά

Η Νίτσα Μανωλά με αφορμή το δίγλωσσο παραμύθι «Ο Συννεφούλης ταξιδεύει στην Ελλάδα», που έγραψε παρέα με τρεις ακόμα συγγραφείς και που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Υδροπλάνο, συνομιλεί με την Ελένη Κίτσου και το Diavasame.gr.
17.11.2019
Περισσότερα

Περιπλανήσεις σε ξένη γλώσσα / The Dutch House

Η Αφροδίτη Δημοπούλου στη στήλη της με τίτλο "Περιπλανήσεις σε ξένη γλώσσα", με όχημα την αγγλική γλώσσα κάθε μήνα παρουσιάζει επιλογές της από την ξενόγλωσση λογοτεχνία.

The Dutch House
10.11.2019
Περισσότερα

Συνέντευξη με την Ειρήνη Δερμιτζάκη

Η Ειρήνη Δερμιτζάκη, με αφορμή το βιβλίο της «Γεννημένος Λούζερ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εύμαρος, συνομιλεί με την Ελένη Κίτσου και το Diavasame.gr.
20.10.2019
Περισσότερα

Κριτικές αναγνωστών

ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΝΣΜΟΥΘ ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΝΣΜΟΥΘ Ξένη Λογοτεχνία ΣΥΛΛΟΓΗ JEMMA PRESS 22/11/63 22/11/63 Ξένη Λογοτεχνία Stephen King BELL ΣΙΝΟΥΧΕ, Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΣΙΝΟΥΧΕ, Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ Ξένη Λογοτεχνία Mika Waltari ΚΑΛΕΝΤΗΣ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙ Ελληνική Λογοτεχνία Χριστίνα Ζέμπη ΩΚΕΑΝΙΔΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ Ξένη Λογοτεχνία Tom Robbins ΑΙΟΛΟΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Ξένη Λογοτεχνία Victor Hugo ΣΜΙΛΗ ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΝΕΡΓΩΝ ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΝΕΡΓΩΝ Ελληνική Λογοτεχνία ΟΜΑΔΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ VAKXIKON.GR ΤΟ ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΧΥ ΤΟ ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΧΥ Ιστορία/Δοκίμιο/Μελέτη Κωνσταντίνος Καρατόλιος HISTORICAL QUEST ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ Ελληνική Λογοτεχνία Βαγγέλης Κούτας ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ Ελληνική Λογοτεχνία Χάρης Βλαβιανός ΠΑΤΑΚΗΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ (ΜΕ) ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ (ΜΕ) ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ Διάφορα Κώστας Γκοτζαμάνης ΠΑΤΑΚΗΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Ελληνική Λογοτεχνία Αντώνης Μπουλούτζας ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΕΡΟΣΑΚΟ ΧΩΡΙΣ ΑΕΡΟΣΑΚΟ Ελληνική Λογοτεχνία Γαβριήλ Αλεξάνδρου ΙΩΛΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣΚΟΝΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΧΡΥΣΟΣΚΟΝΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ Ελληνική Λογοτεχνία Γεωργία Μαμά ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΣΚΥΛΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΣΚΥΛΙΑ Ξένη Λογοτεχνία Ian Rankin ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΦΩΤΕΙΝΗ; ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΦΩΤΕΙΝΗ; Ελληνική Λογοτεχνία Τρύφων Ζαχαριάδης ΑΡΜΟΣ Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ Ελληνική Λογοτεχνία Μιμή Φιλιππίδη-Θεοχάρη ΩΚΕΑΝΙΔΑ