Κάθε λέξη, κάθε φράση κρύβει μια –μικρή ή μεγάλη- ιστορία. Πώς γεννήθηκε, πότε, πώς εξελίχθηκε, πώς μεταβλήθηκε, πώς ταξίδεψε σε άλλες γλώσσες... Στη στήλη αυτή, θα δίνουμε κάθε εβδομάδα σύντομα σχόλια για όψεις της πορείας διαφόρων λέξεων και φράσεων. Τα σχόλια προέρχονται -συχνά με μικρές τροποποιήσεις- από τα λεξικά:
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο,
Γ. Μπαμπινιώτη - Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
των εκδόσεων του Κέντρου Λεξικολογίας (βλ. www.lexicon.gr).
Αυτή την εβδομάδα, η λέξη:
βόμβα ή μπόμπα;
Στην προσπάθεια των λογίων να εξελληνίσουν, κατά το δυνατόν, τις ξένες (δάνειες) λέξεις και φθογγικά, συχνά παρατηρείται η απόδοση των ξένων φθόγγων όχι με τους αντίστοιχους ελληνικούς (το b ως μπ, το d ως ντ κ.τ.ό.), αλλά με λογιότερους φθόγγους: β αντί μπ, δ αντί ντ κ.λπ. Έτσι πλάστηκαν το
βόμβα αντί τού
μπόμπα (< ιταλ.
bomba),
βομβαρδίζω αντί
μπομπαρντίζω (< ιταλ.
bombardare) το
μοδέρνος (που δεν επικράτησε) αντί τού
μοντέρνος (< ιταλ.
moderno),
κορδόνι αντί
κορντόνι (< ιταλ.
cordone) κ.ο.κ. Tο φαινόμενο είναι γνωστό ως
υπερδιόρθωση ή
υπεραστισμός, ως υπερβολική χρήση μιας αστικής προφοράς, που δεν ανταποκρίνεται όμως στην πραγματικότητα? πβ. τις πολλές ξενικές λέξεις με μπ, ντ, γκ:
μπαλλέτο (ιταλ.
balletto),
μαραγκός (ιταλ.
marangone),
καμπίνα (< γαλλ.
cabine),
ντεκολτέ (γαλλ.
d?collet?) κ.λπ.