Κάθε λέξη, κάθε φράση κρύβει μια –μικρή ή μεγάλη- ιστορία. Πώς γεννήθηκε, πότε, πώς εξελίχθηκε, πώς μεταβλήθηκε, πώς ταξίδεψε σε άλλες γλώσσες... Στη στήλη αυτή, θα δίνουμε κάθε εβδομάδα σύντομα σχόλια για όψεις της πορείας διαφόρων λέξεων και φράσεων. Τα σχόλια προέρχονται -συχνά με μικρές τροποποιήσεις- από τα λεξικά:
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο,
Γ. Μπαμπινιώτη - Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
των εκδόσεων του Κέντρου Λεξικολογίας (βλ. www.lexicon.gr).
Αυτή την εβδομάδα, η λέξη:
συμπάθεια: συνώνυμα
H δήλωση συμπάθειας (ότι δηλ. συμπάσχει κανείς) σε κάποιον που υποφέρει αποτελεί βασική έννοια τής ανθρώπινης επικοινωνίας και οδηγεί στη χρήση συναισθηματικά σχολιασμένων λέξεων (πβ. και την εξέλιξη που είχε η ελληνική λέξη στην Aγγλική, όπου το
sympathy σημαίνει «συλλυπητήρια»!) Tέτοιες λέξεις είναι πολλές στην Eλληνική και προέρχονται είτε από την έννοια του «καίω» (>
καημένος,
καψερός) είτε από την έννοια τής «(κακής) μοίρας» (>
κακομοίρης,
δυστυχής /
δύστυχος,
κακορίζικος) είτε από διάφορες έννοιες που υπέστησαν σημασιολογική εξέλιξη προς το σημασιακό πεδίο τής συμπάθειας:
δόλος >
δό-λι-ος >
δό-λιος (με συμπροφορά τού -ιος)? «ερημιά» >
έρημος /
έρμος? «μαύρο χρώμα – πένθος / δυστυχία» >
μαύρος? «φτώχια» >
φτωχός και τουρκ.
fukara «φτωχός» >
φουκαράς /
φουκαριάρης.