Κάθε λέξη, κάθε φράση κρύβει μια –μικρή ή μεγάλη- ιστορία. Πώς γεννήθηκε, πότε, πώς εξελίχθηκε, πώς μεταβλήθηκε, πώς ταξίδεψε σε άλλες γλώσσες... Στη στήλη αυτή, θα δίνουμε κάθε εβδομάδα σύντομα σχόλια για όψεις της πορείας διαφόρων λέξεων και φράσεων. Τα σχόλια προέρχονται -συχνά με μικρές τροποποιήσεις- από τα λεξικά:
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
Γ. Μπαμπινιώτη - Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο,
Γ. Μπαμπινιώτη - Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας
των εκδόσεων του Κέντρου Λεξικολογίας (βλ. www.lexicon.gr).
Αυτή την εβδομάδα, η λέξη:
συγγνώμη
προφορά και ορθογραφία. Kανονικά η προφορά της λέξης είναι /sin-γnόmi/ με το πρώτο γ να προφέρεται ως έρρινο μπροστά από το γ τού β΄ συνθετικού της λέξης (συν + γνώμη), όπως συμβαίνει σε παρόμοιες λέξεις (πβ. συγ-γραφέας, εγ-γενής, έγ-γαμος). Ωστόσο, λόγω της κοινής χρήσεως της λέξης και της γρήγορης εκφοράς της στον λόγο, το α΄ έρρινο έχει την τάση να σιγάται στην προφορά (συ-γνώμη), ιδίως στην «αμελή» λεγόμενη άρθρωση. Σε αυτό συντείνει και το δυσπρόφερτο συμφωνικό σύμπλεγμα που ακολουθεί μετά το α΄ έρρινο, έτσι που να γεννάται και ένα είδος ανομοίωσης των αλλεπάλληλων ερρίνων (/nγn/ > /γn/). Πάντως, όπως και αν προφέρεται η λέξη, πρέπει να γράφεται πάντοτε ως
συγγνώμη (με δύο -γ). Όσα ελέχθησαν για το
συγγνώμη ισχύουν και για το
συγχωρώ /
συχωρώ όπου το /nx/ απλοποιείται σε /x/.