Έχουμε διαβάσει 2644 βιβλία

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ

29.01.2017
Συντάκτης: Διονύσης Μαρίνος
facebook email
Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
Εκδοτικός Οίκος
ΜΙΝΩΑΣ
Συγγραφέας
Francis-Scott Fitzgerald
Μετάφραση
Δημήτρης Στεφανάκης
Κατηγορία
ISBN
978-618-02-0738-5
Σελίδες
432
                                                         Η αρχή της «χαμένης γενιάς»

Για όσους διατηρούν τη ρομαντική εντύπωση ότι πολλά μυθιστορήματα (ου μην και πολλές συγγραφικές καριέρες) εκκινούν από μια θεόπνευστη ιδέα που καταφθάνει ωσάν ριπή εν τω μέσω της νυκτός. Το καλοκαίρι του 1919, ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ βίωσε το πρώτο συναισθηματικό «κλακάζ» με τον μεγάλο έρωτά του, τη Ζέλντα Σάιρ. Ένα από τα πολλά που έμελλε να συμβούν μεταξύ τους. Εκείνη την περίοδο, ο 22χρονος Φράνσις ψωμιζόταν από τον γλίσχρο μισθό που λάμβανε ως κειμενογράφος σε μια διαφημιστική εταιρεία. Ως εκ τούτου, ο βαθμός ασφάλειας που μπορούσε να προσφέρει στην αγαπημένη της καρδιάς του ήταν μικρότατος. Η Ζέλντα τον παρατάει (στο… παραένα του γάμου τους) κι εκείνος επιστρέφει στους γονείς του, στο Σεντ Πολ, και μην έχοντας τι άλλο να κάνει για να κατασιγάσει τον ερωτικό του πόνο, ξεκινάει να δουλεύει εκ νέου το πρώτο του μυθιστόρημα με τον τίτλο «Η άλλη όψη του παραδείσου». Ύστερα από έναν χρόνο, στις 26 Μαρτίου 1920, το μυθιστόρημα θα βρει τον δρόμο του μέσω των εκδόσεων Charles Scribner’s Son. Ήταν το βάπτισμα του πυρός για έναν συγγραφέα που ήταν προορισμένος να περπατήσει τη διακεκαυμένη ζώνη.

Το βιβλίο απέκτησε αμέσως τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης επιτυχίας. Την πρώτη χρονιά από την έκδοσή του πούλησε πάνω από 40.000 αντίτυπα, κάτι που του εξασφάλισε ένα καλό ποσό για να πραγματοποιήσει το σχέδιό του: να πείσει τη Ζέλντα να επιστρέψει και να την παντρευτεί. Όπερ και εγένετο με τη γνωστή συνέχεια στον ταραχώδη βίο τους. Οι συγκαιρινοί του κριτικοί λογοτεχνίας υποδέχθηκαν το έργο με αρκούντως ενθουσιώδη τρόπο. Πού να ήξεραν ότι έπειτα από έξι χρόνια θα συνέγραφε τον μνημειώδη «Γκάτσμπυ» και θα γινόταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της αμερικανικής λογοτεχνίας, αλλά και κυρίαρχος «ερμηνευτής» της λεγόμενης χαμένης γενιάς. Όπως αυτή προέκυψε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, βίωσε λογής απογοητεύσεις, γητεύτηκε από τα πάρτι και την τζαζ μουσική, έκανε φιλόδοξα όνειρα που τα είδε να κατακρημνίζονται από το Κραχ του ’29, απέκτησε ενοχικά σύνδρομα και δεν μπόρεσε να βρει ούτε καν αποκούμπι στο ποτό (ελέω ποταπαγόρευσης). Εκείνη η γενιά, σεπτό μέλος της οποίας ήταν και ο Φιτζέραλντ, είδε στον σοσιαλισμό και τον μαρξισμό ένα φως που μετάγγιζε ένα ψήγμα αισιοδοξίας μέσα στο σκοτεινό τούνελ που την είχε ρίξει το βικτωριανό παρελθόν των προηγούμενων γενεών.

Κάπως έτσι είναι και ο ήρωας του συγκεκριμένου μυθιστορήματος ενηλικίωσης-μύησης που έγραψε ο Φιτζέραλντ. Ο νεαρός Άμορι Μπλέιν, εξ αντανακλάσεως ένα alter ego του συγγραφέα, είναι ένας εύελπις νεαρός των μεσοδυτικών πολιτειών που αποφασίζει να πάρει τον μεγάλο δρόμο και να σπουδάσει στο θαυμαστό Πρίνστον. Με τη βοήθεια της λογοτεχνίας (συν τω χρόνω γίνεται μύστης των ρομαντικών ποιητών και των μεγάλων βιβλίων) και της ισχυρής δόσης μεγαλαυχίας που διέθετε, δημιούργημα της εκκεντρικής μητέρας του, θα προσπαθήσει να πρωτοστατήσει, να ηγηθεί, να εξελιχθεί σε persona του Πρίνστον. Κι όμως, «Ο ρομαντικής εγωτιστής» (έτσι ονομάζεται το πρώτο μέρος του βιβλίου) θα δει τη λεοντή του, που με τόση επιμέλεια φρόντιζε, να μαραίνεται. Η πρώτη ερωτική αποτυχία του με την Ιζαμπέλ θα είναι το προανάκρουσμα των κατοπινών –πολλών– διαψεύσεών του. Τη στιγμή που της έστελνε διαπρύσιες ερωτικές επιστολές ήταν πεπεισμένος πως η σχέση τους θα ήταν παντοτινή. Κάτι που δεν συνέβη.

Στο «Ιντερλούδιο» του μυθιστορήματος βρίσκουμε τον Άμορι να κάνει τη στρατιωτική του θητεία (είναι τα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου). Μια εμπειρία που μπορεί να μην αναλύεται διεξοδικά στο βιβλίο, εντούτοις είναι φανερό πως επιφέρει μια σημαντική μετάλλαξη στον τρόπο που ο Άμορι βλέπει τη ζωή. Αυτή η αλλαγή θα γίνει πιο δραστική στο τρίτο μέρος του βιβλίου «Η εκπαίδευση ενός χαρακτήρα», όπου ο Μπλέιν θα βιώσει μια ακόμη ερωτική απογοήτευση: πιο καυστικής ισχύος αυτή τη φορά. Τα χρήματα της οικογένειάς του έχουν εξανεμιστεί, ο ίδιος είναι ένας κλασικός μεροκαματιάρης σε μια διαφημιστική εταιρεία, δίχως ελπίδες και όνειρα. Τότε γνωρίζει τη Ρόζαλιντ και μαζί βιώνουν ένα πρωτόγνωρο πάθος, το οποίο όμως θα έχει άδοξο τέλος καθώς το κορίτσι θα επιλέξει να παντρευτεί έναν πλούσιο άνδρα που θα της εξασφαλίσει ένα σίγουρο μέλλον. Τίποτα δεν έχει μείνει… άταφο στη ζωή του Άμορι. Ακόμη και ο πνευματικός του και επιστήθιος φίλος της μητέρας του, ο Μονσινιόρ Ντάρσι, πεθαίνει αφήνοντάς του ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Ύστατη προσπάθεια του Άμορι να κρατηθεί από κάπου είναι η Έλενορ, ένα κορίτσι που γνώρισε στο Μέριλαντ και μαζί μοιράστηκε την πνευματική αγάπη και το πάθος για τη λογοτεχνία. Φευ, το τέλος κι αυτής της σχέσης θα είναι σκληρό. Αποκομμένος από τον κόσμο, σχεδόν μέθυσος και καταπονημένος ψυχικά, ο Μπλέιν θα νιώσει μια έντονη έλξη προς τον σοσιαλισμό και τον μαρξισμό που του προσφέρει μια ικανή «ρομφαία» για να βάλλει κατά των συμβιβασμένων γενεών που προηγήθηκαν της δικής του. Κι όμως, τελικά, αυτό που θα του μείνει από όλο αυτό το ξέφρενο ταξίδι αυτογνωσίας είναι ένα θρηνητικό συμπέρασμα. «Ξέρω ποιος είμαι, μα τίποτε περισσότερο», θα ανακράξει καταπονημένος. Ο κόσμος όλος έχει καταρρεύσει γι’ αυτόν. Ο έρωτας δεν ευοδώθηκε, τα όνειρα δεν έγιναν πραγματικότητα, ο κόσμος παραείναι σκληρός για τους εγωτιστές, οι συνθήκες αρκετά δυσοίωνες για τους οραματιστές. Κάπως έτσι η γενιά του Μπλέιν πήγε στράφι. Ο Φιτζέραλντ με αυτό το μυθιστόρημα έδειξε πως διέθετε ικανότητα να πλάθει χαρακτήρες με έντονα χρώματα. Έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτόλειο που μπορεί να βρίθει πειραματισμών, εντούτοις φέρει τη σφραγίδα μιας εν προόδω λογοτεχνικής διάνοιας. Το εν λόγω μυθιστόρημα μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά χάρη στον Δημήτρη Στεφανάκη.

Η ομάδα μας

Ημερολόγιο

Τελευταία άρθρα

Συνέντευξη με τον Μάριο Μιχαηλίδη

Ο Μάριος Μιχαηλίδης μιλάει στον Στέφανο Ξένο και το Diavasame.gr για το ταξίδι στον λογοτεχνικό χώρο για 30 και πλέον χρόνια.
15.07.2018
Περισσότερα

Λογοτεχνικά νέα από τον κόσμο / Ιούνιος 2018

Λογοτεχνικά νέα από τον κόσμο. Γράφει η Αφροδίτη Δημοπούλου.
08.07.2018
Περισσότερα

Αφιέρωμα στην ελληνική λογοτεχνία

Αφιέρωμα του Diavasame.gr στην ελληνική λογοτεχνία. Για δωδέκατη συνεχή χρονιά, η συντακτική ομάδα του Diavasame.gr θα επιλέξει και θα παρουσιάσει κριτικές βιβλίων από Έλληνες συγγραφείς από τις 9/7 έως και την 30/7.
01.07.2018
Περισσότερα

Κριτικές αναγνωστών

ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΝΣΜΟΥΘ ΣΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΝΝΣΜΟΥΘ Ξένη Λογοτεχνία ΣΥΛΛΟΓΗ JEMMA PRESS 22/11/63 22/11/63 Ξένη Λογοτεχνία Stephen King BELL ΣΙΝΟΥΧΕ, Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΣΙΝΟΥΧΕ, Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ Ξένη Λογοτεχνία Mika Waltari ΚΑΛΕΝΤΗΣ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΙ Ελληνική Λογοτεχνία Χριστίνα Ζέμπη ΩΚΕΑΝΙΔΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ Ξένη Λογοτεχνία Tom Robbins ΑΙΟΛΟΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Ξένη Λογοτεχνία Victor Hugo ΣΜΙΛΗ ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΝΕΡΓΩΝ ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΝΕΡΓΩΝ Ελληνική Λογοτεχνία ΟΜΑΔΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ VAKXIKON.GR ΤΟ ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΧΥ ΤΟ ΥΓΡΟΝ ΠΥΡ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΙΣΧΥ Ιστορία/Δοκίμιο/Μελέτη Κωνσταντίνος Καρατόλιος HISTORICAL QUEST ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ ΑΕΤΟΙ ΚΑΙ ΛΥΚΟΙ Ελληνική Λογοτεχνία Βαγγέλης Κούτας ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ Ελληνική Λογοτεχνία Χάρης Βλαβιανός ΠΑΤΑΚΗΣ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ (ΜΕ) ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ (ΜΕ) ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ Διάφορα Κώστας Γκοτζαμάνης ΠΑΤΑΚΗΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ Ελληνική Λογοτεχνία Αντώνης Μπουλούτζας ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΑΕΡΟΣΑΚΟ ΧΩΡΙΣ ΑΕΡΟΣΑΚΟ Ελληνική Λογοτεχνία Γαβριήλ Αλεξάνδρου ΙΩΛΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣΚΟΝΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ ΧΡΥΣΟΣΚΟΝΗ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ Ελληνική Λογοτεχνία Γεωργία Μαμά ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΣΚΥΛΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΣΚΥΛΙΑ Ξένη Λογοτεχνία Ian Rankin ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΦΩΤΕΙΝΗ; ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΦΩΤΕΙΝΗ; Ελληνική Λογοτεχνία Τρύφων Ζαχαριάδης ΑΡΜΟΣ Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ Η ΑΠΟΠΕΙΡΑ Ελληνική Λογοτεχνία Μιμή Φιλιππίδη-Θεοχάρη ΩΚΕΑΝΙΔΑ